Blog

Vliegensvlug

Plotseling is het voorbij!
De uitdaging blijft: “Met volle aandacht aanwezig zijn!”
In elk moment.
Onze gedachten zijn veel sneller dan dit vliegtuig!
En ………., in deze foto zit ‘speciaal voor ingewijden!’ een overduidelijke ‘verborgen boodschap’.
Waar is jouw aandacht op dit moment? EN Wat neem jij voor ‘Waar’ aan?

 

 

image

3x Scheepsrecht

Eerst Santiago de Compostella, toen Finnisterre en gisteren Muxia.
Drie keer een eindpunt van mijn Camino, vandaag in mijn Hostel ‘The Last Stamp’ de laatste stempel in mijn Credential (Stempelkaart)
Zo neem ik ‘stapsgewijs’ afscheid van de Camino.
Waar neem jij afscheid van?

image

 

 

image

Oneindig

Leuk, zomaar op mijn pad vandaag!
Doet me herinneren aan een thema van mij, komt telkens op deze tocht terug en nu zelf onder mijn voeten, zet me weer aan het denken en tovert een glimlach op mijn gezicht!
Als je wilt weten waarom, reageer dan ………!

 

image

 

In de rij staan

Elke dag weer staan er lange rijen, echt honderden per dag.
Voor een papiertje dat Camino heet en het bewijs is dat je de (één van de vele mogelijkheden) Camino hebt gelopen.
Op mijn diploma staan 800 km lopen EN 1433 zeemijlen zeilen, daarmee voor mij een waardevol stukje papier. Een wens vervuld, voldaan dankbaar.
De kers op de taart is nog een paar dagen naar Finisterre en Muxia, de oceaan over staren, herinnering, wens en emotie, omdat dat is wat zij zo trekt!
Vrij, wind om het hoofd, geuren van de omgeving, in volle aandacht mijn pad gaan.
Dit maakt mij gelukkig en volimagedaan.

Waarvoor zou jij in de rij willen staan?

 

 

Santiago

Het regent de hele dag pijpenstelen! Door en door nat.
En …… Je raad het niet, maar ik verdwaal en zoek meer dan een uur naar het eindpunt!
Daar val ik met mijn neus in de boter, het hoogtepunt van de mis, het wierookvat slinger gevaarlijk heen en weer.

De Kathedraal wordt verbouwt, zit stampvol rumoerig publiek en ik wordt ruw aan de kant geduwd, de dienst is nog niet afgelopen en iedereen spoed naar buiten. Kortom anticlimax.
En daarna zoek ik weer, het kost me bijna twee uur mijn Hostel te vinden!
Werkelijk alles is zeiknat.
De komende dagen lijkt het weer slecht te blijven, twijfel of ik wel naar Finisterre wil, het blijft de hele week slecht!image

Ik doe moeite om positief te blijven.
Mijn enkels zitten vol met vlooienbeten van gisteren, er zijn meer pelgrims die hier last van hebben ’t jeukt als de tering.

Toch, wil ik niet dat mijn opgewekte en geëmotioneerde stemming er onder leidt!
Ga straks mijn oorkonde ophalen, lekker eten en drinken en nadenken over de komende dagen!

Waar denk jij over na?

 

 

 

 

 

 

 

 

Camino = afzien ;-)

Vandaag maar liefst 50 km onder de zolen door, afzien? Ik heb van elke km en het feit dat mijn lichaam dit zomaar doet, volop genoten. Wat voel ik me rijk. Morgen nog 16 km en dan al in Santiago.
Nu voor €12 een Hostel kamer met bad voor me alleen en een dubbele Spaanse Cognac voor €1,50, hoort iemand mij klagen?
Waar wordt jij blij van?image

 

 

Heuvel

Telkens loopt de route over de heuvel en niet eromheen.

Hijgend bouw ik telkens weer een beetje meer conditie op.

En nu begrijp ik waarom de route weer over een heuvel gaat.

Waar span jij je graag voor in?

 

image

Het mooiste uitzicht ooit uit een Hotelkamer

Ben helemaal geëmotioneerd, Hostel Antolin, voorbij Redondela, na een wandeling van 33 km.
Een kamer met uitzicht op de Oceaan. 5 Weken geleden zag ik dezelfde brug met dit Hostel op de achtergrond vanaf de Bark Europa, toen onderweg naar Lisabon. Nu precies drie weken gelopen en 530 km afgelegd, nog steeds ben ik verbaasd over mijn eigen conditie en prijs me bijzonder gelukkig met mijn lijf, gezondheid en de mogelijkheid dit te kunnen doen.
Waar wordt jij nu echt gelukkig van?

 

image

 

 

image